یاد بگیریم که...

1- با احمق بحث نكنیم و بگذاریم در دنیای احمقانه خویش خوشبخت زندگی كند.

 

2- با وقیح جدل نكنیم چون چیزی برای از دست دادن ندارد و روح ما را تباه
 می‌كند.

  3- از حسود دوری كنیم چون اگر دنیا را هم به او تقدیم كنیم باز از زندان تنگ حسادت بیرون نمی آید.

  4- تنهایی را به بودن در جمعی كه ما را از خودمان جدا می کند، ترجیح دهیم

 5- از «از دست دادن» نهراسیم که ثروت ما به اندازه شهامت ما در نداشتن است.

  6- بیشتر را بر کمتر ترجیح ندهیم که قدرت ما در نخواستن و منفعت ما در سبکباری است.

7- کمتر سخن بگوییم که بزرگی ما در حرفهایی است که برای نهفتن داریم، نه برای گفتن.

  8- از سرعت خود بکاهیم، که آنان که سریع تر می دوند، فرصت اندیشیدن به خود نمی دهند.

  9- دیگران را ببینیم، تا در دام خویشتن محوری، اسیر نشویم.

 10- از کودکان بیاموزیم، پیش از آن که بزرگ شوند و دیگر نتوان از آنان آموخت.