تبليغاتX
دانشجو
توکل ضد بی اعتمادی به خداست و عبارت است از اعتماد کردن به خدا در همه امور و مطمئن بودن دل بنده و حواله کردن همه کارهای خود به پروردگار، تکیه بر حول و قوه الهی نمودن و بیزاری از هر حول و قوه دیگر.

برای رسیدن به مقام توکل باید ابتدا این ایمان و اعتقاد را در خود تقویت کرد که هر امری در عالم هستی رخ می دهد، از جانب پروردگار است و هیچ کس جز او قدرت انجام کاری را ندارد مگر به اجازه او. تمام علم و قدرت در نزد اوست و او به بندگانش از هر کسی مهربان تر و رحیم تر است.
کسی که چنین اعتقادی داشته باشد، البته دل او صددرصد به خدا اعتماد می کند و همه امور خود را به او می سپرد.

چگونه باید توکل کرد؟

اموری که برای انسان ها واقع می شود، دو نوع است:

1- اموری که از قدرت و اراده ایشان خارج است.
2- اموری که تحت قدرت و اراده انسان قرار دارد.

اموری که ازنوع اول باشند طبیعتاً تغییر آنها به دست انسان ممکن نیست و مقتضای توکل آن است که این امور را کاملاً به دست خداوند سپرد و از بابت آنها فکر و نگرانی به خود راه نداد، زیرا خداوند به بهترین صورت این امور را تدبیر خواهد نمود.اما در مورد امور  نوع دوم انسان باید به خدا توکل کند و هم زمان تفکر، تدبیرو سعی و تلاش نماید، یعنی اطمینانش به خدا باشد، بداند که همه امور در ید قدرت خداست و هرچه او بخواهد همان می شود. سپس با اعتماد به خدا تلاش کند و بهترین نتیجه را از او بخواهد.

حضرت علی(ع) فرموده اند: «آرام باش، توکل کن، تفکر کن، سپس آستین ها را بالا بزن، آنگاه دستان خداوند را می بینی که زودتر از تو دست به کار شده است.»

پس معنای توکل و سپردن امور به خدا، این است که فرد با امید به او و اطمینان به این  که خداوند خیر بنده اش را می خواهد، دست به تلاش بزند و بیش ترین سعی خود را بنماید. واگر هم به نتیجه دلخواه دست نیافت، اطمینان داشته باشد که وجودی عظیم تر از دانسته های او، ناظر امور است و هر چیزی را به بهترین صورت اداره می کند و آنچه پیش می آید، خیر او در آن است، اگرچه در ابتدا از آن امر خوشش نیاید.

فردی که با تمام وجود چنین اعتقادی داشته باشد، از هیچ چیز نمی ترسد و از هیچ مشکلی بیم و هراس به خود راه نمی دهد و اندوه و نگرانی نخواهد داشت و همیشه مطمئن است که در پناه قدرت خداوند، از شر و بدی در امان است و او جز خیر برایش نمی خواهد.

تمام آن چه اعتماد به نفس و خودباوری برای انسان در پی دارد، در معنای توکل و اعتماد به خدا نهفته است، بلکه بسیار بیش تر از آن. بنابراین ضروری است که مفهوم توکل را به خوبی به فرزندان خود بیاموزیم تا از همان اوان کودکی با آن آشنا گشته و به تدریج در  قلب و روحشان ریشه دواند.

و مانند هر مطلب تربیتی دیگر، این را از خودمان شروع کنیم. فرزندان ما باید آثار و نتایج توکل به خدا را در زندگی ما با چشم ببینند و با تمام وجود حس کنند. باید طعم شیرین طمأنینه و آرامش نفس ما را که ناشی از توکل است، بچشند و ثمرات «لاخوف علیهم و لا هم یحزنون» را به طور کامل لمس کنند.

برگرفته از  سایت عصر ایران

+ نوشته شده توسط محمدی زاده در سه شنبه بیست و پنجم فروردین 1388 و ساعت 7:55 قبل از ظهر |

اصول ايمني:

گر چه هر آزمايشگر با تجربه  در هنگام آزمايشهاي مخاطره آميز اصول ايمني را به دقت رعايت مي كند . اما خطراتي وجود دارد كه در اثر بي احتياتي در هنگام استفاده از مواد و وسايل پيش مي آيد . پوست و بافت لطيف چشمها ، مخاط دهان ، بيني و ششها بشتر از مواد پروتئيني ساخته شده اند . محلول غليظ  و 6 مولاراسيد ها و بازها به شدت بر پروتئينها اثر مي گذارند. چشمها به خصوص نسبت به اسيدها ، بازها و اكسيدكننده ها خيلي حساسند و بايد در تمام مدت آزمايش در برابر آنها محافظت شوند . شعله چراغ بونزن نيز يك خطر جدي براي موها و لباس تلقي مي شود .

محافظت از چشمها :

محافظت از چشمها در آزمايشگاه يكي از مهمترين مسائل ايمني است ، زيرا چشم عضو بسيار حساسي است و هر نوع ماده شيميايي كه از طريق دست با چشم تماس پيدا كند ، يا اينكه به صورت بخار به چشم وارد شود به آن صدمه مي رساند . بنابراين دانشجويان موظفند به محض ورود به آزمايشگاه عينك ايمني بزنند . اگر با رعايت تمام اصول ايمني ، يك ماده شيميايي وارد چشم شود ، تا مراجعه به دكتر و مشورت با او ، بايد چشم يا چشم هاي آلوده را دست كم به مدت ده دقيقه با آب روان شست .

طرز استفاده از ظرفهاي شيشه اي و حرارت دادن محلولها :

1-   ظرفهاي شيشه اي داغ را در زير شير آب سرد نگيريد

2-   هيچگاه از وسايل شيشه اي يا ترك خورده استفاده نكنيد .

3-   از محلولي كه در حال جوشيدن است غافل نشويد زيرا ممكن است تمام محلول بخار و ظرف بشكند .

4-   شير واران را به طور مستقيم حرارت ندهيد بلكه زير آن يك شعله پخش كن يا تور سيمي قرار دهيد .

5-   مواد را در ظرفهاي در بسته حرارت ندهيد .

6-   ظروف چيني مقاومت زيادي در برابر حرارت دارند و آنها در دماهاي بالا استفاده مي شوند و بايد آنها را به تدريج گرم كرد و از حرارت دادن شديد جلوگيري كرد .

7-   استوانه هاي مدرج ، قيف و ظروف تورين را حرارت ندهيد زيرا به اين منظور ساخته نشده و مي شكنند .

8-   بالن ژوژه ها را هرگز حرارت ندهيد زيرا در هنگام حرارت دادن به علت متراكم شدن بخار محلول در آن ، مي تركد .

مواد شيميايي :

اكثر مواد شيميايي سمي هستند ، اما نوع و درجه سمي بودن آنها متفاوت است . بنابراين نبايد بدون آگاهي از ميزان سمي بودنشان از آنها استفاده كرد . نوع مضر بودن آن بوسيله علائم مخصوص بين المللي كه در شكل 4 نشان داده .

 

 

 

خطر : اين علامت موادي را نشان مي دهد كه امكان دارد در اثر عوامل زير منفجر شود .

احتياط : از تكان دادن و مالش دادن آنها بپرهيزيد و آنها را دور از جرقه الكتريكي  قرار دهيد .

 

 

 

 

خطر : اين مواد مي توانند مواد سوختي را آتش بزنند ، خاموش كردن آتش را مشكل تر و شعله را شعله ورتر سازند .

احتياط : آنها را در مجاورت مواد قابل احتراق قرار ندهيد .

 

 

 

خطر 1 :  خود به خود مشتعل مي شوند .

احتياط : آنها را در معرض هوا قرار ندهيد .

خطر 2 : گازهايي كه فوق العاده قابل اشتعال هستند .              

احتياط : از مخلوط شدن اين گازها با هوا جلوگيري كنند و آنها را از منابع آتش دور نگه داريد .

خطر 3 : مواد حساس به رطوبت ، يعني موادي كه به محض تماس با آب گازهاي قابل اشتعال توليد مي كنند .

احتياط : از تماس آنها با رطوبت و آب خودداري كنيد .

خطر 4 : مايعات قابل اشتعال ، مايعاتي با نقطه تصعيد زير 21c

احتياط : از آتش ، منابع حرارت زا و جرقه الكتريكي دور نگه داريد .

 

 

 

 

 

 

 

خطر : خوردن ، بوئيدن و تماس آنها با پوست براي سلامتي بسيار خطر ناك و امكان دارد باعث مرگ شوند .

احتياط : از تماس آن با بدن دوري كنيد و در صورت تماس سريعاً به پزشك مراجعه كنيد .

 

 

 

 

خطر : آلوده شدن با آنها خطر كمي دارد .

احتياط : از تماس بدن با آنها واز استنشاق بخار آنها خودداري كنيد و در صورت تماس با پزشك مشورت كنيد .

 

 

 

خطر : اگر اين مواد با بدن انسان يا وسايلي مانند لباس تماس پيدا كند به آنها آسيب مي رساند .

احتياط : از تماس پوست ، چشم و لباس با اين مواد خودداري كنيد و بخار آنها را تنفس نكنيد .

 

 

 

خطر : اگر با پوست ، چشم و دستگاه تنفسي تماس پيدا كنند باعث سوزش مي شوند .

احتياط : از تنفس بخار آنها و تماس آنها با پوست دوري كنيد .

 

البته بعضي عبارات روي مواد نوشته شده است مثل :

خطر :DANGE                     حاوي تركيبات معدني آرسنيك :CONTAIN INORGANIC  

خطر ايجاد سرطان :CANCER HAZARD                           سم : POISON

اگر بلعيده شود يا بوئيده شود مهلك يا كشنده است : MY BE FATAL SWALLOWED OR INHALED                

فقط زير هود از آن استفاده شود :  USE ONLY WITH A DEQVATE VENTILATION 

 

طرز استفاده از مواد شيميايي :

1-   اگر لازم شود كه محلولي را بو كنيد ، ظرف آن را از صورت دور نگهداريد و بخار آن را با دست به سمت صورا برانيد تا بوي آن را حس كنيد .

2-   هرگز ظرف موادي را كه بخار سمي از خود توليد مي كنند باز نگذاريد .

3-   واكنشهائي را كه بخار سمي و مضر آزاد مي كنند ، زير هود انجام دهيد .

4-   بخار بعضي از مواد كه رئزانه با آنها سر و كار داريد بنزن ، جيوه ، كلروفرم و كربن تترا كلريد سمي هستند از تماس با بخار آنها اجتناب كنيد .

5-   تنفس بخار مواد شيميائي ، ششها و سلولهاي مخاطي را تحريك مي كنند . مثل بخار هيدروژن سولفيد و HCL و نبايد استنشاق شوند و بايد هنگام استفاده زير هود باشند .

6-   هرگز دهانه لوله آزمايش داغ را به ظرف خود يا همكارانتان نگيريد زيرا امكان دارد بخار آن به شدت از لوله بيرون و به او آسيب جدي برساند .

7-   بعضي از مواد سمي مانند بنزن به سرعت از طريق پوست جذب مي شوند ، بنابراين از تماس پوست با اين گونه مواد دوري كنيد .

8-   در آزمايشگاه هيچگاه به صورت ، بيني و چشمان خود دست نزنيد .

9-   بعضي از مواد شيميائي سوز آورند ، به محض تماس تا ده دقيقه با آب روان بشوئيد و سپس با مسئولين آزمايشگاه مشورت كنيد .

10-                      حتماً روپوش استفاده شود .

11-                      از كفشهايي استفاده كنيد كه كاملاً انگشتهاي پاهايتان را بپوشاند زيرا امكان ريختن مواد بر روي آنها وجود دارد .

12-                      در آزمايشگاه از خوردن و نوشيدن و سيگار كشيدن اجتناب كنيد و قبل از ترك آزمايشگاه دست و صورت خود را با آب و صابون بشوئيد و از پيپت مجهز جهت انتقال مواد از ظرفي به ظرف ديگر استفاده كنيد .

13-                      براي رقيق كردن مواد شيميايي به خصوص اسيدها و باز ابتدا حجم زيادي از آب مورد نياز را در ظرف بريزيد و سپس ماده حل شدني را به آن اضافه كرده زيرا اين كار موجب مي شود تا مقدار زيادي از گرماي آزاد شده در اثر انحلال خنثي شود .

مقررات آزمايشگاه :

1-   قبل از ورود به آزمايشگاه طرز انجام آزمايش و پيش بيني هاي ايمني مربوط به آن را به دقت بخوانيد و در صورت لزوم نكات مهم آن را يادداشت كنيد .

2-   بطري مواد را از داخل قفسه ويژه آنها به قفسه هاي ديگر منتقل نكيد ، براي استفاده از اين مواد لوله آزمايش را به كنار قفسه ببريد و مواد شيميايي مورد نياز خود را به درون آن بريزيد .

3-   قبل از استفاده از مواد بر چسب آنها را چند بار بخوانيد .

4-   مواد شيميايي مصرف نشده يا اضافي را به داخل شيشه آنها باز نگردانيد ، زيرا شكل ظاهري اكثر مواد شيميايي به هم شبيه است و از روي شكل ظاهري آنها نمي توان تركيب آنها را حدس زد . از آن گذشته موادي را كه از داخل بسته بندي آنها بيرون آورده ايد به رطوبت و عوامل ديگر آلوده شده است .

5-   هيچگاه پيپت يا قطره چكان خود را داخل مخزن اصلي محلولها نكنيد .

6-   براي هر محلول پيپت و قطره چكان مجزا اختصاص دهيد .

7-   وسايل پلاستيكي را حرارت ندهيد .

8-   لوازم شيشه اي كه داراي درجه بنديهاي دقيقند مثل بالن هاي حجم سنجي و پيپتها را هرگز گرم نكنيد زيرا براي 25 درجه سانتيگراد درست شده اند و اگر نشكنند حتماً دقت آنها پايين مي آيد زيرا بالا بردن دما باعث ازياد حجم آنها مي شود .

9-   مواد شيميايي باقيمانده را بدون اطلاع كارشناس داخل ظرفشوئيها نريزيد .

10-                      در صورت ريختن مواد شيميايي به داخل ظرفشوئي شير آن را براي چند دقيقه باز نگهداريد زيرا اسيدها و نمكهاي نقره و مس و جيوه و برخي مواد ديگر خاصيت خورندگي دارند و باعث از بين رفتن لوله ها و به خصوص لوله هاي سربي مي شوند .

11-                      پس از پايان هر آزمايش وسايل و ميز كارتان را تميز و خشك كرده و وسايل را در جاي خود قرار دهيد .

 

 

+ نوشته شده توسط محمدی زاده در یکشنبه شانزدهم فروردین 1388 و ساعت 7:54 قبل از ظهر |

1- با احمق بحث نكنیم و بگذاریم در دنیای احمقانه خویش خوشبخت زندگی كند.

 

2- با وقیح جدل نكنیم چون چیزی برای از دست دادن ندارد و روح ما را تباه
 می‌كند.

  3- از حسود دوری كنیم چون اگر دنیا را هم به او تقدیم كنیم باز از زندان تنگ حسادت بیرون نمی آید.

  4- تنهایی را به بودن در جمعی كه ما را از خودمان جدا می کند، ترجیح دهیم

 5- از «از دست دادن» نهراسیم که ثروت ما به اندازه شهامت ما در نداشتن است.

  6- بیشتر را بر کمتر ترجیح ندهیم که قدرت ما در نخواستن و منفعت ما در سبکباری است.

7- کمتر سخن بگوییم که بزرگی ما در حرفهایی است که برای نهفتن داریم، نه برای گفتن.

  8- از سرعت خود بکاهیم، که آنان که سریع تر می دوند، فرصت اندیشیدن به خود نمی دهند.

  9- دیگران را ببینیم، تا در دام خویشتن محوری، اسیر نشویم.

 10- از کودکان بیاموزیم، پیش از آن که بزرگ شوند و دیگر نتوان از آنان آموخت.

+ نوشته شده توسط محمدی زاده در دوشنبه دهم فروردین 1388 و ساعت 10:42 قبل از ظهر |